1. با توجه به روش گرمایش/سرمایش، راکتورها را می توان به گرمایش الکتریکی، گرمایش آب گرم، گرمایش گردش روغن حرارتی، گرمایش مادون قرمز دور{1}، گرمایش سیم پیچ خارجی (داخلی)، خنک کننده ژاکت و خنک کننده کویل داخلی تقسیم کرد. انتخاب روش گرمایش عمدتاً به دمای گرمایش/خنک کردن مورد نیاز برای واکنش شیمیایی و مقدار گرمای مورد نیاز بستگی دارد.
2. با توجه به مواد بدنه راکتور، راکتورها را می توان به راکتورهای فولاد کربنی، راکتورهای فولادی ضد زنگ، راکتورهای{1}}شیشهای (راکتورهای لعابی-راکتورهای روکش شده) و راکتورهای فولادی{3} تقسیم کرد.
راکتورهای فولادی زنگ نزن: مناسب برای آزمایشهای واکنش شیمیایی با فشار{{0} بالا و فشار بالا در نفت، مواد شیمیایی، دارویی، متالورژی، تحقیقات علمی و دانشگاهها. برای تکمیل فرآیندهایی مانند هیدرولیز، خنثی سازی، کریستالیزاسیون، تقطیر، تبخیر، ذخیره سازی، هیدروژناسیون، هیدروکربناسیون، پلیمریزاسیون، تراکم، گرمایش و اختلاط و واکنش های همدما استفاده می شود. می تواند اثر همزن بالایی را برای مواد چسبناک و ذرات به دست آورد.
راکتورهای شیشهای-: به طور گسترده در صنایع نفت، شیمیایی، مواد غذایی، دارویی، آفتکشها و تحقیقات علمی استفاده میشود.
راکتورهای فولادی با روکش پلی اتیلن: برای اسیدها، قلیاها، نمک ها و اکثر الکل ها مناسب است. مناسب برای تصفیه مواد غذایی مایع و دارویی. این یک جایگزین ایده آل برای ورق های لاستیکی{3}}، فایبرگلاس، فولاد ضد زنگ، فولاد تیتانیوم، لعاب، و ورق های پلاستیکی جوش داده شده است.
